W programie: Kościół w Tyliczu z 1612 r., cerkiew w Szczawniku, źródełko wody mineralnej przy cerkwi (prosimy o zabranie kubków – możliwość degustacji wody), czas wolny w Muszynie
Tylicz
Dawne miasteczko położone przy szlaku handlowym. Początkowo nazywało się Ornamentum (co znaczy „ozdoba”). W 1363 r. Kazimierz Wielki nadaje Tyliczowi prawa miejskie zmieniając nazwę na „Miastko”. Z tą nazwą miejscowość przetrwała do 1612 r. W zależności od funkcjonowania szlaku handlowego, raz Tylicz zyskuje prawa miejskie, raz je traci. W 1612 r. biskup krakowski Piotr Tylicki pomaga ponownie Tyliczowi odzyskać prawa miejskie, użycza nazwy dla miasteczka od swego nazwiska. Obecnie jest to mała miejscowość. Liczy ok. 1.800 mieszkańców.
Kościół w Tyliczu
Kościół parafialny pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła z pocz. XVll w.; jednonawowy, konstrukcji zrębowej, oszalowany i pokryty blachą; wyposażenie z XVII-XIX w. Wieża konstrukcji słupowej, nakryta hełmem baniastym o zgeometryzowanych połaciach. Zwieńczenie portalu do zakrystii wycięte jest w kształcie potrójnego łuku. Stropy i ściany kościoła ozdobione polichromią wykonaną w 1960 r. przez Kazimierza Morwaya i Kazimierza Puchałę. Wyposażenie świątyni: – rokokowy ołtarz główny z otoczonym miejscowym kultem obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem (zwanej Tylicką) z XVI/XVII w. – rokokowe ołtarze boczne z obrazami malowane przez Czesława Lenczowskiego ok. 1950 r. – ołtarze w nawie z obrazami Św. Anny Samotrzeć z XVII w i Veraicon z XVIII w. ( – późnobarokowa ambona, chrzcielnica i organy – rokokowy krucyfiks na belce tęczowej – kilkanaście obrazów, feretronów i rzeźb z XVIII-XIX w.
Szczawnik
Cerkiew greckokatolicka pw. Św. Demetriusza z I. poł. XlX w., obecnie kościół rzymskokatolicki; trójdzielna, konstrukcji zrębowej; kompletny ikonostas z XVIII/XIX w. Cerkiew pobita gontami, i pokryta blachą. Izbicowa wieża wzniesiona w konstrukcji słupowo-ramowej. Wieńczy ją hełm baniasty z pozorną latarnią. Dachy nad nawą i prezbiterium łamane uskokowo. Na dachach baniaste wieżyczki z pozornymi latarniami. Polichromia pochodzi z 1936 r. Wyposażenie świątyni z XVIII-XIX. – ikonostas z kompletem ikon – w późnobarokowych ołtarzach bocznych z 1729 r. m.in. obraz Przemienienie Pańskie oraz ikona Opłakiwanie Chrystusa, współczesne ołtarzom – zabytki malarstwa ludowego – obraz wotywny Ukrzyżowanie z parą chłopskich fundatorów, z 1854 r., oraz ikona z wizerunkiem Św. Barbary z 1867 r. – dzwon cerkiewny z 1707 r
