W programie: Przejazd przez malowniczy Beskid Niski do Polańczyka, wejście ma taras widokowy, przeprawa nowoczesną kolejką gondolową nad Jeziorem Solińskim. Rejs statkiem po Jeziorze Solińskim – 1 godz. Spacer na zaporę wodną. Zwiedzanie uzdrowiska Iwonicz – Zdrój. Czas wolny ok. 1 godz.
Iwonicz-Zdrój to jeden z najpiękniejszych, najbardziej malowniczych zakątków województwa podkarpackiego. Położona na skraju Beskidu Niskiego odznacza się wyjątkowymi walorami krajobrazowymi, przyrodniczymi i klimatycznymi. Rozległe masywy leśne, będące pozostałością dawnej puszczy karpackiej, nie tylko wzbogacają pejzaż Iwonicza i południowych rejonów gminy, ale przede wszystkim decydują o istnieniu specyficznego mikroklimatu posiadającego leczniczy, uzdrowiskowy charakter.
Jezioro Solińskie – Solina to wieś nad Jeziorem Solińskim, stolica bieszczadzkich jezior i jedna z najpopularniejszych miejscowości wczasowych regionu. Jej centrum stanowi, rozłożona pomiędzy dużym parkingiem dla autokarów, przystanią i zaporą, ruchliwa uliczka w charakterze przypominająca wielki jarmark. Najpopularniejszym deptakiem jest oczywiście zapora.
Zapora – to najciekawszy obiekt Soliny. San to największa rzeka Bieszczadów. Z całkowitej długości rzeki 444 km, odcinek Bieszczadzki to ok. 150 km. Jej źródła znajdują się w rejonie Przełęczy Użockiej i szczytów: W Końcu XIX w. wykonano pierwsze pomiary, a do 1914 r. Austriacy prowadzili prace regulacyjne koryta i uspławnienia Sanu. Z czasów II Rzeczpospolitej pochodzi pierwszy projekt zapory, powstały już w 1921 r. Podjęto wówczas budowę zapory w Myczkowcach. Projekt jednak upadł i ostatecznie na jego bazie dokończono budowy w latach 1956-60. Prace projektowe przyspieszyła wielka powódź w 1934 r. Dwa lata później zatwierdzono lokalizację zapory solińskiej i przystąpiono do badań geologicznych. Te działania zniweczył wybuch II wojny światowej, zaginął także projekt zapory i dokumentacja badań.
