W programie: Zwiedzanie cerkwi grekokatolickich w Beskidzie Niskim: cerkiew św. Kosmy i Damiana w Bereście (z 1842 r.), cerkiew św. Michała Archanioła w Brunarach (z 1797 r.) oraz cerkiew św. Łukasza w Izbach (z ok.1886 r.)
Cerkiew grekokatolicka p.w. św. Kosmy i Damiana w Bereście
(obecnie kościół parafialny rzymskokatolicki Matki Boskiej Nieustającej Pomocy) powstała w 1842 r. Polichromia figuralno-ornamentalna pochodzi z 1928 r. Kompletny klasycystyczny ikonostas został w XIX w. zestawiony z ikon z XVII i XVIII w., ołtarz główny z baldachimem i tabernakulum powstał w XIX w.
W nawie znajdują się dwa barokowe ołtarze boczne z XVIII w., w północnym słynąca łaskami ikona Opieki Bogurodzicy (Pokrow) z 1721 r., przed którą modlił się Kazimierz Pułaski w czasie Konfederacji Barskiej.
Cerkiew prawosławna w Wysowej
Cerkiew wzniesiono w 1779 roku na miejscu wcześniejszej, spalonej w 1777 roku w czasie walk konfederatów barskich z wojskami rosyjskimi. Przebudowano ją w 1874 roku. Gruntowny remont z lat 2019–2020 przywrócił cerkwi dawny wygląd.To drewniana cerkiew typu zachodniołemkowskiego, orientowana, pierwotnie o konstrukcji trójdzielnej, dziś jest budowlą dwudzielną o konstrukcji zrębowej. W 1910 roku nawę powiększono o przedsionek. Cerkiew kryją dachy łamane z baniastymi hełmami. W czasie renowacji ściany zewnętrzne obito gontem, zrekonstruowano schody i bramę wejściową, odnowiono stolarkę okienną i podłogi. Zagospodarowano też teren przycerkiewny.Wnętrze, częściowo przebudowane na początku XX wieku, pokrywa neogotycka polichromia figuralna, ornamentalna i architektoniczna z lat 1912–1913, z elementami starszymi, poddana renowacji w 2020 roku.
Uzdrowisko Wysowa
Pośród łagodnych, rzadko zaludnionych dolin i grzbietów Beskidu Niskiego skryła się Wysowa-Zdrój. Ta nieduża miejscowość leży w szerokiej kotlinie w samym sercu gór, w pobliżu granicy ze Słowacją. Doskonały mikroklimat oraz tutejsze wody mineralne sprawiają, że uzdrowisko jest wyjątkowo atrakcyjne dla kuracjuszy odwiedzających zdroje małopolskie. Wysowa jest jedną ze starszych wsi w tej części Beskidów. Została założona już w 2. połowie XIV wieku, przy trakcie handlowym wiodącym na Węgry. Choć biły tu źródła wód mineralnych, ich lecznicze właściwości zaczęto wykorzystywać dopiero po 1812 roku, gdy zbudowano pierwsze łazienki zdrojowe (zakład kąpielowy). Ale na dobre uzdrowisko rozwinęło się dopiero w okresie międzywojennym. Kameralną miejscowość po II wojnie światowej niezbyt fortunnie rozbudowano, stawiając kilka wielkich sanatoriów. W Wysowej-Zdroju część wód dostępna jest za darmo z ujęć w parku Zdrojowym, natomiast większość z nich można spróbować w pawilonie pijalni, stylowym drewnianym budynku odbudowanym w 2006 roku (poprzedni spłonął pół wieku temu). Wody mineralne występujące na terenie pijalni wód to: „Franciszek”, „Józef”, „Henryk”, „Anna”.
